رافضی کیست؟
69 بازدید
نقش: نویسنده
سال نشر: 00/0/0
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
رافضه از لحاظ لغوی به معنای ترک کننده یک اعتقاد جمعی است چه حق باشد و چه باطل. تعریف هایی که از لحاظ لغوی و اصطلاحی تا گنون برای این مفهوم شده شرح الاسمی است. اين لقب را زيدبن علي بن حسين‏عليه السلام بر شيعيان کوفه که با او بيعت کرده بودند، و سپس به بيعت خود عمل نکرده و از ياري او دست کشيدند، اطلاق کرده است؛ زيرا آنان نظر او را درباره ابوبکر و عمر جويا شدند، و او از آن دو به نيکي ياد کرد و تبرّي نجست، در نتيجه شيعيان کوفه او را رها کردند و بدين جهت «رافضه» ناميده شدند.اعيان الشيعة، ج 1، ص 21. ابابصير نقل مي‏کند: به امام صادق‏عليه السلام عرض کردم: مردم ما را «رافضه» مي‏نامند. حضرت‏عليه السلام فرمود: به خدا سوگند! آنان شما را رافضه نناميدند، بلکه خداوند شما را به اين لقب ناميده است. همانا هفتاد نفر از بهترين‏هاي بني اسرائيل به حضرت موسي و برادرش ايمان آوردند، و از اين جهت آنان را «رافضه» ناميدند... آن‏گاه امام‏عليه السلام فرمود: اي ابابصير! مردم خير را ترک کرده و شرّ را گرفتند، ولي شما شرّ را رها کرده و خير را برگزيديد.بحارالانوار، ج 47، ص 390؛ اختصاص شيخ مفيد 105 - 104. در اصطلاح رافضه بر شيعه، و بر كسانى كه محبت خاندان پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله را ابراز مى‏كنند، اطلاق مى‏شود. از امام باقر عليه‏السلام ابوجارود روايت كرده كه فردى به امام باقر عليه‏السلام گفت: ما (شيعه) را «رافضه» مى‏نامند. امام عليه‏السلام سه بار به او فرمود: من از رافضه‏ام و رافضه از من است (انا من الرافضة و هو مني قالها ثلاثاً).(بحارالانوار، ج ٦٥، ص ٩٧، حديث ٢) خلاصه:علت اصلي اطلاق رافضه بر شيعيان اين است كه آنان خلافت ابوبكر،عمر،وعثمان را رد وانكار كردند وجريان سقيفه را بدعتي بزرگ درامت پيامبر (ص) به شمار آوردند.وشايد منظور امام باقر (ع)از اين كه خود را رافضه معرفي نموده اند همين معنا باشد زيرا حضرت (ع)دوري جستن و تبري از ظالمين را براي خود افتخار مي دانستند. اما آنهائي كه اين واژه را بر شيعه اطلاق مي كنند در واقع شيعيان را خطاكار و منحرف از راه خلفا مي دانند.
آدرس اینترنتی