رافضیه چیست؟
208 بازدید
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
رافضه از لحاظ لغوی به معنای ترک کننده یک اعتقاد جمعی است چه حق باشد و چه باطل. تعریف هایی که از لحاظ لغوی و اصطلاحی تا گنون برای این مفهوم شده شرح الاسمی است. این لقب را زیدبن علی بن حسین‏علیه السلام بر شیعیان کوفه که با او بیعت کرده بودند، و سپس به بیعت خود عمل نکرده و از یاری او دست کشیدند، اطلاق کرده است؛ زیرا آنان نظر او را درباره ابوبکر و عمر جویا شدند، و او از آن دو به نیکی یاد کرد و تبرّی نجست، در نتیجه شیعیان کوفه او را رها کردند و بدین جهت «رافضه» نامیده شدند.اعیان الشیعة، ج 1، ص 21. ابابصیر نقل می‏کند: به امام صادق‏علیه السلام عرض کردم: مردم ما را «رافضه» می‏نامند. حضرت‏علیه السلام فرمود: به خدا سوگند! آنان شما را رافضه ننامیدند، بلکه خداوند شما را به این لقب نامیده است. همانا هفتاد نفر از بهترین‏های بنی اسرائیل به حضرت موسی و برادرش ایمان آوردند، و از این جهت آنان را «رافضه» نامیدند... آن‏گاه امام‏علیه السلام فرمود: ای ابابصیر! مردم خیر را ترک کرده و شرّ را گرفتند، ولی شما شرّ را رها کرده و خیر را برگزیدید.بحارالانوار، ج 47، ص 390؛ اختصاص شیخ مفید 105 - 104. در اصطلاح رافضه بر شیعه، و بر کسانى که محبت خاندان پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله را ابراز مى‏کنند، اطلاق مى‏شود. از امام باقر علیه‏السلام ابوجارود روایت کرده که فردى به امام باقر علیه‏السلام گفت: ما (شیعه) را «رافضه» مى‏نامند. امام علیه‏السلام سه بار به او فرمود: من از رافضه‏ام و رافضه از من است (انا من الرافضة و هو منی قالها ثلاثاً).(بحارالانوار، ج ٦٥، ص ٩٧، حدیث ٢) خلاصه:علت اصلی اطلاق رافضه بر شیعیان این است که آنان خلافت ابوبکر،عمر،وعثمان را رد وانکار کردند وجریان سقیفه را بدعتی بزرگ درامت پیامبر (ص) به شمار آوردند.وشاید منظور امام باقر (ع)از این که خود را رافضه معرفی نموده اند همین معنا باشد زیرا حضرت (ع)دوری جستن و تبری از ظالمین را برای خود افتخار می دانستند. اما آنهائی که این واژه را بر شیعه اطلاق می کنند در واقع شیعیان را خطاکار و منحرف از راه خلفا می دانند